Een fles mineraalselectiemiddelen, die van de productielijn van de chemische fabriek afkomen en uiteindelijk in de drijvende bakken van grote mijnen werken, is een lange reis. Elk onderdeel van deze reis heeft strenge regels en zorgvuldigheid. Vandaag gaan we achterhalen hoe het "leven" van een mineraal geneesmiddel is doorgebracht.
Het geneesmiddel kan niet onmiddellijk worden verzonden nadat het in de chemische fabriek is geproduceerd. Allereerst moet de kwaliteit worden gecontroleerd.
Grote mijnen stellen zeer strenge eisen aan de kwaliteit van farmaceutische middelen. Voordat elke partij geneesmiddelen uit de fabriek vertrekt, moet de fabrikant een monster nemen volgens het standaardproces. Zuiverheid genoeg? Onzuiverheden overschreden? Voldoen de fysieke eigenschappen aan de eisen? Alleen als alle indicatoren in aanmerking komen, kunnen ze worden vrijgegeven.
Het testrapport wordt bij de vracht naar de mijn gestuurd. Na de ontvangst van de mijn moet u ook uw eigen monster nemen en controleren om te bevestigen dat het in overeenstemming is met het door de fabrikant verstrekte rapport. Als er verschillen worden vastgesteld tussen partijen of een bepaalde indicator niet voldoet aan de normen, kan deze partij worden geweigerd.
Deze strikte "toegangshandel" is bedoeld om te voorkomen dat problematische geneesmiddelen het productiesysteem binnenkomen. Een aantal ongekwalificeerde geneesmiddelen kan de indicatoren van de hele mijnfabriek dagen lang laten fluctueren, met veel grotere verliezen dan de waarde van het geneesmiddel zelf.
Van de fabriek naar de mijn wordt vaak een lange afstand vervoerd. De weg, de spoorweg en soms het water. De risico's tijdens het vervoer mogen niet worden verwaarloosd.
Sommige medicijnen zijn bang voor vocht. Wanneer het tijdens het transport regent, de verpakking is beschadigd en het water binnenkomt, kan het geneesmiddel verdwijnen. Sommige medicijnen zijn bang voor hoge hitte. In de zomer is de temperatuur in de gesloten wagens erg hoog, sommige medicijnen zullen de afbraak versnellen, en het effect van de mijn is al afgenomen. Sommige medicijnen zijn corrosief en hebben speciale eisen voor transportvoertuigen.
Bij de keuze van leveranciers onderzoeken grote mijnen hun transportcapaciteit. Zijn er regenbeschermingsmaatregelen? Is er een temperatuurregeling in de zomer? Voldoet het voertuig aan de veiligheidsnormen? Deze details bepalen of het geneesmiddel intact de mijn kan bereiken.
Nog moeilijker zijn geneesmiddelen die behoren tot gevaarlijke chemicaliën. Transportvoertuigen hebben speciale kwalificaties nodig, de route moet worden aangemeld en de bestuurder moet een vergunning hebben. Elk probleem kan door de regelgevende instantie gestopt worden. Dat is ook de reden waarom steeds meer grote mijnen bereid zijn om over te schakelen naar milieuvriendelijke medicijnen met weinig giftige, niet-gevaarlijke chemicaliën - waardoor veel problemen met het vervoer worden bespaard.
Nadat de medicijnen naar de mijn zijn gebracht, is het niet zomaar mogelijk om een magazijn op te stapelen. Verschillende soorten geneesmiddelen hebben verschillende eisen aan opslagruimten.
Het geneesmiddel dat vocht vreest moet worden geplaatst op een droge, ventilatieve plaats en de grond moet een vochtbestendige laag hebben. De vrees voor hoge hitte moet in de schaduw worden bewaard en in de zomer kunnen afkoelingsmaatregelen nodig zijn. Onstabiele geneesmiddelen moeten eerst binnenkomen en niet te lang bewaren. Geneesmiddelen die met elkaar kunnen reageren, moeten apart worden opgeslagen en kunnen niet worden gemengd.
De farmaceutische magazijnen in grote mijnen zijn vaak duidelijk onderverdeeld en gemarkeerd. Elk geneesmiddel heeft een vaste opslagplaats, gemakkelijk te gebruiken en gemakkelijk te inventariseren. De magazijnbeheerder moet de voorraad van geneesmiddelen regelmatig controleren om te ontdekken dat de verpakking beschadigd is en geneesmiddelen verslechterd zijn en tijdig moeten worden behandeld.
Sommige geneesmiddelen vereisen ook dubbele vergrendeling voor het beheer van een dubbele vergrendeling en moeten worden geregistreerd. Dit zijn meestal gereguleerde gevaarlijke chemicaliën met hoge beheerskosten. Dit is ook een van de voordelen van milieuvriendelijke geneesmiddelen - geen gevaarlijke chemicaliën en veel lagere vereisten voor magazijnbeheer.
Veel mineraalselectiemiddelen worden verkregen in de vorm van vaste poeders of deeltjes en moeten worden voorbereid in een bepaalde concentratie van een wateroplossing voordat ze worden gebruikt.
Het voorbereidingsproces is zorgvuldig. Met welk water? Kraanwater, hergebruik of zachtwater? Wat is de temperatuur? Hoe lang te roeren? Wat is de volgorde van het oplossen van het geneesmiddel? Deze details hebben invloed op de kwaliteit van het uiteindelijke medicijn.
De farmaceutische werkplaatsen in grote mijnen zijn meestal uitgerust met speciale oplosbakken en mengapparaten. Operateurs werken volgens standaardwerkprocedures om ervoor te zorgen dat de concentratie en de eigenschappen van elke partij consistent zijn. De toegepaste vloeistof wordt via de leiding naar de verschillende toedieningspunten geleverd en wordt gedurende de hele periode dicht gesloten, waardoor vluchtelijkheid en lekkage worden verminderd.
Sommige geneesmiddelen produceren warmte wanneer ze worden opgelost en moeten worden gekoeld; Sommige geneesmiddelen oplossen langzaam en vereisen lange tijd om te roeren; Sommige geneesmiddelen zijn gemakkelijk schuimbaar en vereisen het toevoegen van schuimdempers. Dit wordt afhankelijk van de specifieke eigenschappen van het geneesmiddel behandeld.
Injecteer de aangepaste vloeistof in een drijvende of afzuigsgrootte via een doseringssysteem. Het dosiesysteem is een van de belangrijkste apparatuur van de hele mijnfabriek.
Doseringssystemen in grote mijnen worden meestal automatisch geregeld. De operator stelt de doeltoegevoegde hoeveelheid in de controlekamer en het systeem regelt de openheid van de klep automatisch aan om de toegevoegde hoeveelheid stabiel te houden. Het systeem toont ook in realtime de onmiddellijke toegevoegde hoeveelheid en de cumulatieve toegevoegde hoeveelheid van elk geneesmiddel, zodat de operator gemakkelijk kan controleren.
Ook het toedieningspunt is belangrijk. Sommige geneesmiddelen worden toegevoegd aan de ingang van de mijn, sommige worden toegevoegd aan de eerste kamer van de drijvende slot, sommige worden in segmenten toegevoegd. De keuze van het toedieningspunt is gebaseerd op een diepgaand begrip van het procesproces.
De timing van de dosering is net zo belangrijk. Sommige geneesmiddelen moeten vooraf worden toegevoegd, zodat ze voldoende tijd hebben met minerale effecten; Sommige medicijnen moeten worden toegevoegd, maar vooraf toevoegen zal niet werken. Het begrijpen van deze "tijdvensters" is een van de kernvaardigheden van een mijnbouwingenieur.
Nadat de geneesmiddelen aan de pulp zijn toegevoegd, beginnen ze hun rol te spelen. Het absorberende middel adsorbeert zich op het minerale oppervlak, het schuimmiddel maakt bubbels, het regulerende middel verandert de milieuomgeving van de minerale pulp en het extractieve middel oplost goud.
Dit is het "hooglicht moment" van medicijnen. Maar het proces is niet zo eenvoudig als het lijkt. Is het geneesmiddel gelijkmatig verdeeld in de pulp? Is de werktijd voldoende? Is het verstoord door andere ingrediënten? Al deze factoren hebben invloed op het uiteindelijke effect.
Sommige geneesmiddelen worden geleidelijk verbruikt tijdens het proces van werking en vereisen gedeeltelijke aanvulling. Sommige geneesmiddelen reageren met andere geneesmiddelen en produceren nieuwe stoffen. Sommige geneesmiddelen worden geschrapt als het schuim wordt verwijderd en in het geconcentreerde product; Sommige blijven in de achtermijn en worden samen met de achtermijn uitgevoerd.
De ingenieurs beoordelen het effect van het geneesmiddel door het observeren van drijvend schuim en het bemonsteren van tussenproducten. Het effect is niet ideaal en moet tijdig worden aangepast.
Nadat het medicijn werkt, verdwijnt het niet volledig. Een deel wordt verbruikt, een deel wordt overgebleven in de achtermijn en wordt samen met de achtermijnpuls naar de achtermijnmakerij uitgevoerd.
Resten van geneesmiddelen in de afvalmijnen zijn een belangrijk onderdeel van milieubescherming in de mijnen. Sommige residuen van geneesmiddelen kunnen invloed hebben op het omgeving en moeten worden behandeld voordat ze worden uitgegeven. Grote mijnen hebben meestal een afvalbehandelingssysteem gebouwd dat de activiteit van farmaceutische middelen in afvalmijnen vermindert door natuurlijke afbraak, chemische neutralisatie en bio-reparatie.
Bij het ontwerpen van milieuvriendelijke geneesmiddelen wordt rekening gehouden met de behandeling van afvalmijnen. Ze zijn makkelijker om op natuurlijke wijze af te breken, minder giftig voor residuen en minder moeilijk en kostelijk om afvalmijnen te verwerken. Dit is ook een van de redenen waarom milieuvriendelijke medicijnen favoriet zijn bij grote mijnen.
Niet alle medicijnen zijn eenmalig. In sommige processen kunnen sommige geneesmiddelen worden gerecycled en hergebruikt uit de afvalmijnen.
Zo blijven bepaalde uitlekkingsmiddelen bijvoorbeeld in de oplossing aanwezig na de voltooiing van de gouddaak. Door de juiste behandeling kunnen onzuiverheden uit de oplossing worden verwijderd, de verbruikte actieve ingrediënten worden aangevuld en vervolgens het uitzuigssysteem worden teruggestuurd voor verder gebruik. Dit recycling vermindert zowel het verbruik van geneesmiddelen als de uitstoot van afvalwater.
Grote mijnen hebben een groeiende interesse in het recyclen van geneesmiddelen. Aan de ene kant is het omdat de farmaceutische kosten niet laag zijn in de totale productiekosten, kan recycling echt zilver besparen; Aan de andere kant, omdat de milieudruk toeneemt, betekent het verminderen van emissies het verminderen van risico's.
Recycling is natuurlijk niet gratis. De investeringen in apparatuur, het verbruik van energie en de productie van nieuw afval moeten worden verhoogd. Of het betaalbaar is, hangt af van de specifieke procesomstandigheden en het soort geneesmiddel. Sommige circulaire programma's zijn economisch haalbaar en sommige moeten het verlies terugbetalen.
Elk medicijn heeft zijn eigen levenscyclus. Naarmate technologische vooruitgang en milieueisen toenemen, zullen oude medicijnen uiteindelijk worden vervangen door nieuwe medicijnen.
Traditionele hoge giftige middelen worden vervangen door milieuvriendelijke middelen, en dit is een lopend proces. Het "uittrekken" van oude geneesmiddelen vereist geen eenvoudige deactivatie, maar een zorgvuldige planning: nieuwe geneesmiddelen moeten worden getest en geverifieerd, operators moeten worden getraind, de voorraad van oude geneesmiddelen moet worden uitgeput of correct worden afgehandeld, en het doseringssysteem moet mogelijk worden aangepast.
Nadat oude medicijnen zijn afgeschaft, is hun "leven" echt voorbij. Van fabriek tot gebruik, van gebruik tot residuen, van residuen tot verwerking, elke link laat een spoor achter. En nieuwe medicijnen nemen de staf over en beginnen hun eigen reis.
中文
fra
spa
it
alb
en
de
nl
ru
bel
jp
cht
kor
